De beautybranche ontwikkelt zich razendsnel. Nieuwe behandelingen, krachtige werkstoffen en apparaten die steeds dichter tegen de medische wereld aanzitten.
En ook soms door leveranciers of merken op deze manier geprofileerd worden.
Voor veel mensen voelt dat als vooruitgang. Maar er zit ook een andere kant aan. Want niet alles wat technisch mogelijk is, is ook toegestaan om zomaar toe te passen in een salon.
Wat veel mensen niet weten, is dat de verantwoordelijkheid altijd bij de behandelaar ligt. Niet bij een leverancier, niet bij een trainer en ook niet bij een merk. Op het moment dat jij een behandeling uitvoert, ben jij degene die juridisch verantwoordelijk is voor wat er gebeurt. En dat is precies waar het vaak misgaat.
Leveranciers en opleiders kunnen producten aanbieden en trainingen geven, maar zij bepalen niet de wettelijke kaders waarbinnen een behandeling uitgevoerd mag worden.
Het volgen van een training of het behalen van een certificaat betekent niet automatisch dat een behandeling binnen jouw bevoegdheid valt.
Als behandelaar blijf je zelf verantwoordelijk voor het toetsen van de veiligheid, de toepasselijkheid en de juridische toelaatbaarheid van wat je doet.
Ook een verzekering biedt hierin geen volledige zekerheid: dekking wordt gebaseerd op risico-inschatting en polisvoorwaarden, en kan bij schade alsnog worden getoetst aan de geldende wetgeving.
Een bekend voorbeeld is het gebruik van verdovende crèmes zoals EMLA. Dit wordt in sommige salons nog steeds toegepast, terwijl het onder de geneesmiddelenwet valt. Dat betekent dat een schoonheidsspecialist dit niet zelf mag aanschaffen of gebruiken. De enige situatie waarin het is toegestaan, is wanneer een cliënt dit via de huisarts op recept heeft gekregen en het zelf meeneemt voor eigen gebruik. In alle andere gevallen begeef je je buiten de wet. En belangrijker nog: een verzekering zal op dat moment niets voor je betekenen.
Dat klinkt misschien streng, maar het laat wel zien hoe belangrijk het is om te begrijpen waar de grenzen liggen. In de praktijk hoor je nog vaak: “anderen doen het ook”. Alleen zegt dat helemaal niets. Het feit dat iets gebeurt, maakt het nog niet toegestaan. En als het fout gaat, sta je er alleen voor.
Diezelfde grijze zone zie je ook bij behandelingen zoals TCA-peelings. Afhankelijk van de sterkte en de dieptewerking kunnen deze cosmetisch zijn, maar ook onder medisch handelen vallen. En zodra je in dat laatste gebied komt, gelden er andere regels en bevoegdheden. Het is dus niet alleen een kwestie van techniek of resultaat, maar ook van kennis en verantwoordelijkheid.
Juist bij ingrediënten zoals TCA zie je hoe groot het verschil kan zijn tussen wat technisch mogelijk is, wat commercieel wordt aangeboden en wat binnen het vakgebied van de schoonheidsspecialist daadwerkelijk verantwoord is.
Hoewel bepaalde producten met TCA als cosmetisch op de markt worden gebracht, wordt binnen de branche steeds duidelijker dat dit ingrediënt zich moeilijk laat verenigen met het cosmetische domein van de schoonheidsspecialist.
Voor consumenten is dit minstens zo belangrijk om te weten. Want hoe weet je of je in veilige handen bent? Een professionele schoonheidsspecialist werkt transparant, blijft zich bijscholen en kent haar grenzen. Er wordt gewerkt volgens protocollen, er is aandacht voor intake en huidanalyse, en er wordt geen behandeling uitgevoerd die niet verantwoord is binnen het eigen vakgebied. Twijfel je? Vraag naar diploma’s, certificaten, Algemene Voorwaarden, lidmaatschap brancheorganisatie, AVG-richtlijnen en/of aangesloten bij een geschillencommissie. Voorkomen blijft beter dan genezen.
In Nederland gelden regels zoals de WKKGZ, die ervoor zorgen dat cliënten beschermd worden. Dat betekent onder andere dat een behandelaar een klachtenregeling moet hebben en aangesloten moet zijn bij een geschillencommissie. Niet iedere salon is zich daar bewust van, maar voor jou als klant zegt dit veel over de professionaliteit van een praktijk.
Ook bij apparatuur is het belangrijk om kritisch te kijken. Niet elk apparaat dat op de markt wordt aangeboden, voldoet automatisch aan de juiste certificering. Zeker nu de regelgeving rondom CE en de Europese MDR-richtlijnen strenger wordt, is het essentieel dat behandelingen worden uitgevoerd met goedgekeurde en veilig toegepaste apparatuur.
De kern is eigenlijk heel simpel. Of je nu behandelaar bent of cliënt: stel vragen, blijf kritisch en ga niet zomaar uit van wat “normaal” lijkt in de branche. Twijfel je ergens over, dan is dat vaak al een signaal op zich. Veilig werken betekent niet dat je alles doet wat mogelijk is, maar dat je bewust kiest voor wat verantwoord is.
En juist daarin zit het verschil tussen een behandeling die alleen mooi lijkt, en een behandeling die echt goed is voor de huid.
Lees ook: Medicatie als “skincare”? Wat je móét weten over reclame, wetgeving en verantwoordelijkheid in de beautybranche

